Psoriasis

Psoriasis (schilferig korstmos) is een chronische, niet-infectieuze auto-immuunziekte van onbekende oorsprong. De meest voorkomende verschijnselen zijn het vervellen van de huid (inclusief de hoofdhuid) en de aanwezigheid van huiduitslag. Psoriasis kan pathologische veranderingen in andere organen veroorzaken: nagels, wervelkolom, gewrichten en nieren worden het vaakst aangetast.

De ziekte veroorzaakt ernstig psychisch ongemak bij de patiënt; door de aanwezigheid van uiterlijke gebreken wordt het voor een persoon moeilijk om zich aan te passen aan het team en met mensen te communiceren. Ernstige vormen van psoriasis kunnen tot invaliditeit leiden. Het is onmogelijk om de pathologie volledig te genezen. Met de juiste behandeling kunt u echter een stabiele remissie bereiken en uw eerdere levenskwaliteit herstellen.

Wat is psoriasis

Het belangrijkste symptoom van de ziekte is de aanwezigheid van psoriatische plaques - schilferige roze vlekken van verschillende groottes, die gepaard gaan met jeuk. Meestal bevinden ze zich op de hoofdhuid (ze kunnen ook aanwezig zijn langs de haarlijn, achter de oren), ellebogen, knieën en kunnen ook voorkomen op de geslachtsorganen, billen, onderrug en andere delen van het lichaam. Soms verschijnen er plaques op oude littekens. De roze kleur van de uitslag is te wijten aan het feit dat de bloedvaten in de getroffen gebieden verwijden.

Psoriasis ontstaat als gevolg van een storing in het immuunsysteem. In elke laag van de epidermis (er zijn er in totaal 5 - basaal, doornachtig, korrelig, glanzend en geil) bevinden zich keratinocyten (ongeveer 90% daarvan in de gehele epidermis). Afhankelijk van in welke laag ze zich bevinden, vervullen keratinocyten verschillende functies (regeneratie, synthese van keratine of andere eiwitten, preventie van uitdroging van de huid, bescherming van de onderste lagen van de huid).

Keratinocyten worden voortdurend vernieuwd. Hun synthese vindt plaats in de basale laag. Daarna gaan ze hogerop, waar ze elke keer een nieuwe functie vervullen. Nadat ze het stratum corneum hebben bereikt, verliezen ze hun kern en veranderen ze in corneocyten (eigenaardige zakjes die keratine bevatten). Nu is hun functie een barrière. Nadat ze hun leven hebben overleefd, exfoliëren de corneocyten van het huidoppervlak. Keratinocyten leven ongeveer 2-4 weken en worden daarna vervangen door nieuwe.

Bij psoriasis beginnen keratinocyten, onder invloed van een storing van het immuunsysteem, veel sneller te delen en wordt hun levensduur verkort. Er treedt peeling op, vergezeld van ontsteking van de epidermis en dermis.

Psoriasis kan zich ontwikkelen bij een persoon van elke leeftijd (in totaal lijdt ongeveer 4% van de wereldbevolking eraan). De ziekte komt echter het vaakst voor bij mensen onder de 20 en ouder dan 55 jaar. Mensen met een lichte huid lijden vrij vaak aan psoriasis; onder vertegenwoordigers van het negroïde ras wordt de pathologie veel minder vaak gedetecteerd.

Oorzaken van psoriasis

De exacte oorzaken van psoriasis zijn nog niet geïdentificeerd. De meest voorkomende zijn echter 2 theorieën over de oorsprong van deze ziekte:

1. Erfelijke ziekte – er wordt aangenomen dat de neiging om psoriasis te ontwikkelen genetisch wordt doorgegeven.
2. Een gevolg van immuniteitsstoornissen veroorzaakt door infecties, een slechte levensstijl, klimatologische omstandigheden en slechte gewoonten.

Referentie! Bij 40% van de patiënten die aan deze pathologie leden, leden familieleden ook aan psoriasis. Ook ervoeren naaste familieleden van patiënten vaak een latente vorm van psoriasis, die zich manifesteerde door veranderingen in de structuur van haarvaten.

Meestal is de ‘drang’ om de ontwikkeling van psoriasis te starten emotionele overbelasting (in 50% van de gevallen), focale infecties, stofwisselingsstoornissen, diabetes mellitus, leverziekte en het gebruik van bepaalde medicijnen (meestal glucocorticosteroïden, bètablokkers, lithiumzouten).

Er zijn nog andere factoren die de ziekte ‘triggeren’ of de verergering ervan veroorzaken:

• Blessures, breuken.
• Bevriezing.
• Zonnebrand.
• Tabak roken.
• Alcoholmisbruik.
• Obesitas.
• Beschadiging van de huid door chemicaliën.
• Voedselallergieën.
• Parasitaire plagen.
• Zwangerschap en bevalling.
• Andere huidziekten - eczeem, dermatitis.

Referentie! Het is absoluut bekend dat psoriasis niet besmettelijk is. De ontwikkeling van pathologie bij mensen van wie de naaste familieleden aan deze ziekte lijden, wordt verklaard door genetische aanleg. Psoriasis wordt niet van persoon op persoon overgedragen.

Typen en stadia van psoriasis

Er zijn veel vormen van psoriasis, maar sommige zijn de meest voorkomende:

1. Veel voorkomende psoriasis ontwikkelt zich het vaakst. Het wordt gekenmerkt door de aanwezigheid van jeukende plaques met een schilferig oppervlak op de huid. Ook worden bij deze vorm vaak verkleuring van de nagels en het verschijnen van kleine witte vlekken erop waargenomen. In sommige gevallen (in vergevorderde stadia) bewegen de nagels weg van het nagelbed.
2. Psoriasis in guttaat manifesteert zich als een kleine uitslag, voornamelijk gelokaliseerd op de borst en rug. De uitslag gaat gepaard met jeuk op plaatsen waar de huid is aangetast. Meestal verdwijnen de symptomen van de ziekte na 4-6 maanden en verschijnen ze niet meer. Het kan echter voorkomen dat de patiënt daarna een andere vorm van psoriasis ontwikkelt. Dit gebeurt ongeveer de helft van de tijd. Guttate psoriasis wordt meestal gezien bij kinderen en adolescenten. Het ontstaat vaak als gevolg van een infectie, meestal na een bacteriële infectie van de keel.
3. Omkeerbare psoriasis reageert goed op de behandeling, soms is het mogelijk om stabiele remissie te bereiken zonder terugval. Rode, treurige plaques verschijnen alleen in sommige delen van het lichaam, in de plooien, en verspreiden zich niet verder. Meestal verschijnt huiduitslag in de liesstreek of onder de borstklieren, ook in de oksels. Omkeerbare psoriasis ontwikkelt zich meestal bij oudere patiënten.
4. Pustuleuze psoriasis is een ernstige en gevaarlijke vorm. In sommige gevallen ontwikkelt het zich snel en plotseling. Het wordt gekenmerkt door het verschijnen van blaren met etterende inhoud op de voetzolen en handpalmen, waarna de aangetaste huid dikker wordt en actief begint af te pellen. Later verspreidt de uitslag zich over grote gebieden. In vergevorderde gevallen kan de huid van het hele lichaam worden aangetast. Pustulaire psoriasis kan het leven van de patiënt bedreigen. Het treft vooral volwassenen.

Psoriasis ontwikkelt zich in 3 fasen:

1. Progressief.
2. Stationair.
3. Regressief.

Progressieve fase gekenmerkt door het verschijnen van meerdere nodulaire huiduitslag en de verspreiding ervan naar nieuwe delen van het lichaam. De plaques worden geleidelijk groter.

In stationair stadium het verschijnen van huiduitslag stopt. De bestaande plaques worden niet langer groter, maar de actieve peeling begint over het gehele aangetaste oppervlak.

In een achteruitgaande fase plaques worden dichter, hun elementen lossen op en het pellen neemt af. Vervolgens blijven er op de plaats van de uitslag vlekken zonder pigment achter.

Referentie! Psoriasis kan ook worden geclassificeerd op basis van seizoensinvloeden: er zijn zomer- en wintervormen, afhankelijk van de ontwikkeling van exacerbaties. Meestal komen recidieven nog vaker voor in de herfst-winterperiode dan in de lente-zomerperiode.

Symptomen van psoriasis

Symptomen van psoriasis zijn:

• Roze huiduitslag of witte vlekken bedekt met schubben.
• Jeuk in de getroffen gebieden.
• Vasculaire veranderingen.
• Tekenen van ontsteking in aangetaste weefsels.
• Verslechtering van het uiterlijk en de conditie van de nagels.

Referentie! Ongeveer 1 op de 10 patiënten ontwikkelt artritis als gevolg van psoriasis. Daarom is het noodzakelijk om de behandeling zo vroeg mogelijk te starten om de ontwikkeling van complicaties te voorkomen.

Diagnostiek

Psoriasis heeft een zeer karakteristiek ziektebeeld, dus de diagnose is meestal niet moeilijk. Als je de papels (plaques) afschraapt, worden er 3 hoofdverschijnselen waargenomen:

1. Stearinevlek - bij licht schrapen wordt de peeling intenser en wordt de uitslag vergelijkbaar met een gemalen druppel stearine.
2. Terminalfilm - als u de schubben van het oppervlak van de tandplak verwijdert, heeft deze een glanzend, vochtig oppervlak.
3. Bloedige dauw - als je de terminale film bekrast, verschijnen er puntige bloeddruppels op.

In sommige gevallen wordt een stukje dode huid afgenomen voor analyse voor differentiële diagnose.

Behandeling van psoriasis

Het belangrijkste doel van medische maatregelen is niet het genezen van de patiënt (aangezien dit onmogelijk is), maar het bereiken van een stabiele remissie. Er wordt een uitgebreide behandeling uitgevoerd, waarvan het plan wordt ontwikkeld in overeenstemming met het verloop van de ziekte bij een bepaalde persoon. Het omvat:

• Lokale medicamenteuze therapie - zalven, crèmes, shampoos, spuitbussen, lotions.
• Algemene medicamenteuze behandeling - injecties met antihistaminica, sedativa, vitamines, behandeling met immunosuppressiva, cytostatica, retinoïden, corticosteroïde hormonen.
• Onderhoudstherapie - de patiënt krijgt ultraviolette bestraling voorgeschreven samen met het nemen van een dermatotroop middel.
• Het gebruik van ontgiftingsmethoden - de benoeming van immunomodulatoren, procedures die het bloed reinigen.
• In sommige gevallen wordt niet-steroïde anti-inflammatoire geneesmiddelen gebruikt.

Als bijkomende ziekten worden gediagnosticeerd, worden deze ook behandeld.

Levensstijl met psoriasis

De patiënt moet er rekening mee houden dat de behandeling van de ziekte zijn hele leven zal duren. In veel opzichten hangt de duur van de remissie ervan af. Het is belangrijk om slechte gewoonten (roken, alcohol drinken) op te geven. Het is ook noodzakelijk om een dieet te volgen. Uitsluiten van het dieet citrusvruchten, volle melk, chocolade, honing, eieren, voedingsmiddelen die rood pigment bevatten (aardbeien, watermeloenen) en andere voedingsmiddelen die de ontwikkeling van allergische reacties kunnen veroorzaken. Het is ook raadzaam om gekruid, vet, gefrituurd, gerookt voedsel, rijk vlees en visbouillon te vermijden. Kruiden zijn uitgesloten: ketchup, mayonaise, mosterd, enz. Je moet de inname van suiker en zout beperken. Let op producten die vezels, omega-zuren, vitamine A, E, C, groep B, maar ook zink en calcium bevatten.

De volgende eenvoudige maatregelen zullen de aandoening helpen verlichten:

• Weigering om lange tijd in het water te blijven - u moet minder vaak zwemmen en baden, het wordt aanbevolen om een korte douche te nemen.
• Harde washandjes moeten worden vervangen door een zachte spons of katoenen doek, en gewone zeep door een pH-neutraal product.
• Na het douchen mag u uw huid niet afvegen, maar met een handdoek deppen - dit voorkomt beschadiging van de plaques en het vergroten van de jeuk.
• Na waterprocedures moet de huid worden bevochtigd met crème.
• Het is noodzakelijk om de voorkeur te geven aan ruime, lichte kleding gemaakt van zachte natuurlijke stoffen, omdat de druk van kledingstukken op de huid de ontwikkeling van nieuwe huiduitslag kan veroorzaken.
• Jeuk dwingt de patiënt vaak om te krabben, wat letsel aan de huid kan veroorzaken. Om nieuwe schade te voorkomen, is het beter om je nagels kort te knippen.
• Het drogen van de huid moet worden vermeden, dus het vermijden van airconditioning zal gunstig zijn, evenals het bevochtigen van de binnenlucht.
• Hoewel zonnebaden gunstig kan zijn voor psoriasis, kan overmatige blootstelling aan ultraviolet licht de ziekte verergeren. Raadpleeg uw arts over uw blootstelling aan de zon.
• Elk risico op huidirritatie moet worden vermeden.
• Snijwonden en wonden kunnen nieuwe huiduitslag veroorzaken, dus u moet uzelf hiertegen beschermen.
• Stress is een veel voorkomende trigger voor verergering van de ziekte, dus het is noodzakelijk om traumatische situaties waar mogelijk te vermijden.
• Het is noodzakelijk om fysieke inactiviteit (inactiviteit) te vermijden - matige fysieke activiteit zal de conditie van het hele organisme ten goede komen.

Als u zich slechter voelt, moet u onmiddellijk een arts raadplegen om te voorkomen dat de ziekte zich in een ernstiger stadium ontwikkelt of dat er complicaties optreden.